Regelmatig staat de term “stressbestendig” bij de functie-eisen in personeelsadvertenties. Het is ook een uitermate fijne eigenschap en leidinggevenden hebben meestal veel plezier van stressbestendige mensen. Over het algemeen zijn ze extravert, zien overal mogelijkheden, kunnen goed met onzekerheden omgaan en willen zich graag bewijzen. Elk voordeel heeft zijn nadeel. Iemand die stressbestendig is, geeft weinig stressklachten aan (of herkent die niet bij zichzelf) en lost zaken zelfstandig op. Dat heeft als nadeel dat er weinig wordt gecommuniceerd met de nodige miscommunicatie tot gevolg. De kans is groot dat ze problemen daardoor onderschatten en zonder het in de gaten hoeven te hebben roofbouw plegen op zichzelf.

Een organisatie met alleen stressbestendige medewerkers zal het op korte termijn en bij reorganisaties uitstekend doen. Op langere termijn geeft het problemen. Waarom? Het bedrijf mist de sterke eigenschappen van stressgevoelige mensen. Zij zijn vaak uiterst sensitief, soms teruggetrokken en willen graag weten waar ze aan toe zijn. Door hun gevoeligheid in combinatie met hun behoefte aan duidelijkheid merken ze snel op wanneer er iets mis is of gaat in de organisatie.

Als een leidinggevende hier naar luistert, aandacht aan besteedt en open communiceert zijn stressgevoelige mensen uiterst waardevolle medewerkers. Loyaal, sterk gemotiveerd en perfecte teamspelers. Zij zullen het bedrijf in moeilijke tijden blijven steunen. Zonder te generaliseren, stressbestendige medewerkers verlaten bedrijven in lastige situaties vaak.

Stressgevoelig is geen teken van zwakte maar heeft net als stressbestendigheid sterke kanten en valkuilen. In organisaties zijn beide eigenschappen van groot belang voor een soepel draaiend bedrijf. Het is aan de leidinggevende gebruik te maken van de kracht van beiden.

Zal er ooit stressgevoelig in een personeelsadvertentie komen te staan?