De feestdagen zijn weer achter de rug, de goede voornemens geformuleerd en de dagelijkse routine heeft zijn plek weer ingenomen. December is en blijft voor mij altijd een bijzondere maand. Ik krijg dan altijd het winterslaap idee, knus in mijn holletje met mooie boeken, kaarsen aan en rustige muziek op de achtergrond. Daarnaast ruim ik extra tijd in voor familie en vrienden. We discussiëren en filosoferen over van alles. Natuurlijk maak ik dan ook plannen wat ik het komend jaar graag wil doen.

Nee, geen goede voornemens die na drie weken al weer naar de achtergrond zijn verdreven maar plannen waarmee ik écht graag aan de slag wil.

2012, het jaar van de verandering. Tenminste zo is het aangekondigd. Tijdens de jaarwisseling stonden er weer diverse artikelen in kranten en tijdschriften over het einde van de Mayakalender op 21 december 2012. De sterren staan dan in een bijzondere stand. Wat is het toch knap dat mensen eeuwen geleden al berekenden dat op deze datum de sterren in zo'n zeldzame stand staan. Zonder computers, ingewikkelde rekenmodellen en andere moderne snufjes. De Mayakalender omvat een  periode van 26000 jaar! Na 21 december volgt dan een nieuw tijdperk.

Natuurlijk ontstaan er nu weer allerlei doemdenkscenario's omdat niemand exact weet wat er gaat gebeuren. Dat er veranderingen gaande zijn, is wel duidelijk. Kijk en luister maar naar het nieuws. Oude systemen kraken in hun voegen. Een ommezwaai is spannend omdat je wel weet wat je hebt en nog niet weet wat je daarvoor in de plaats krijgt. Elke omslag heeft meestal een aanlooptijd en loslaten maakt daar onderdeel van uit. Loslaten schept ruimte voor nieuwe dingen. Ook al doet het soms pijn.

Ik geloof niet zo in het einde der tijden. Wel in het einde van een cyclus. En ieder einde is weer het begin van iets anders. De angst en doemdenkerij liggen voor een groot gedeelte in ons denken. In Europa, VS en andere 'westerse' landen zien we alles lineair. Dat wil zeggen er is een begin en een eind en dan stopt het. Oudere volken zoals de Maya's, Indianenstammen, Zulu's en in Europa de Kelten denken in cycli. Zoals een tandrad mechanisme. Het ene tandwiel gaat naadloos over in een ander. Of kijk naar onze seizoenen. Ook dat is een steeds terugkerende cirkel. Winter, lente, zomer, herfst en wederom de winter. De cirkel is rond en herhaalt zich keer op keer en geeft juist daardoor houvast. Al is er wel variatie. De ene zomer ziet er anders uit dan de andere.

2012 wordt een bijzonder jaar. Niks is blijvend behalve de verandering zei Heraclitus, een Grieks filosoof (548 - 480 voor Christus) al. Daarom is mijn motto in dit soort situaties: veranderen wat ik zelf veranderen kan en aanvaarden waar ik geen invloed op heb. 

Gepubliceerd in Reuma Logika, januari 2012

Terug naar columns