Achtergrond
Rond de eeuwwisseling werd ik gegrepen door boeken over indianen, waarin het sjamanisme een zeer belangrijke rol speelde. De rituelen om in trance te raken, de brugfunctie die sjamanen verrichten tussen het leven op aarde en het hiernamaals en de relatie met de natuur spraken mij aan. Kortom, ik verslond die boeken terwijl ik helemaal niet als lezer te boek stond. Ik volgde cursussen en workshops en kreeg een andere kijk op het leven en de wereld.
Mijn zus zag dat en attendeerde mij op de boeken van Marion Zimmer Bradley over Avalon. Wat was er over gebleven van deze religie en levenswijze? Bestond die nog en wie houden zich er mee bezig? Een natuurreligie is iets voor indianen (Amerika), aboriginals (Australië) en de massai (Afrika) dacht ik altijd maar er is dus blijkbaar ook een traditie in West-Europa. Mijn hang naar geschiedenis werd weer opgewekt en ik plunderde zowat de hele bibliotheek op zoek naar meer informatie hierover.
Maar ja, tussen boekenwijsheid en het daadwerkelijk leren toepassen van de rituelen en principes zit een groot verschil. Ik wilde dat niet alleen doen en heb mij via diverse opleidingen, trainingen en workshops verder verdiept in de traditie van de oude West-Europese natuurreligie. Belangrijke onderwerpen zijn: het leren gebruiken en toepassen van gedachtekracht, meditatievormen, mindfulness, numerologie, visualiseren. Het heeft mijn leven verrijkt en dat gun ik anderen ook. Deze eeuwenoude wijsheden zijn praktisch toe te passen in onze huidige manier van leven en geven ons inzichten die we bijna vergeten zijn.
